فرهنگی

صدای حق و عدالت؛ سیر فشرده به زندگی نامه استاد غلام محمد محمدی

نوشته شده توسط admin در تاریخ 2 دلو 1404
آخرین بروزرسانی توسط admin در تاریخ 27 حمل 1405

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 244

---

نویسنده: میرا جان امیری

استاد غلام محمد محمدی در سال ۱۳۳۳ خورشیدی، در روستای کنکوی آبدره شهرستان عنابه استان پنجشیر، دیده به جهان هستی گشود. آموزش های ابتدایی و دبیرستان را در زادگاه‌اش در سال ۱۳۵۲ تمام نمود و در نخستین سال تاسیس دانشکده‌های شبانه‌ای دانشگاه کابل، پس از سپری نمودن آزمون ورودی دانشگاه (آزمون کانکور)، در سال ۱۳۵۹ خورشیدی شامل دانشگاه کابل شد. در سال ۱۳۶۴ خورشیدی، به درجه‌ی دوم کارشناسی در رشته‌ تاریخ دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه کابل، مدرک فراغت خود را بدست آورد.

استاد غلام محمد محمدی پس از سپری نمودن آزمون دوره کارشناسی ارشد، به گونه جبری به خدمت سربازی سوق داده شد و از ادامه تحصیل در آن دوره محروم گردید.

متاسفانه استاد غلام محمد محمدی در سال ۱۳۷۲ خورشیدی، مصادف به جنگ‌های داخلی کشور در اثر فیر راکت های دشمنان انسانیت بالای شهر کابل، به مانند هزاران شهروندان دیگر ما، استاد غلام محمد محمدی همچنان زخم برداشت و باوجود چندین عملیات جراحی در داخل کشور و کشورهای هندوستان و ایران، با وجود آن هم به مشکلات صحی سر دچار بود و همینگونه با درد و تن زخمی به زندگی ادامه دادند.

استاد غلام محمد محمدی برعلاوه مسلک پاک آموزگاری (معلمی) در لیسه های امانی و غلام حیدرخان، مدتی هم به حیث استاد دانشگاه های خصوصی رنا و خورشید تدریس می‌نمود.

استاد غلام محمد محمدی پس از سال‌ها دست و پنجه با درد و بیماری، در حمل سال ۱۴۰۲/۰۱/۰۶ به اثر مریضی سرطان، به عمر ۶۹ سالگی دار فانی را لبیک گفت و به جهانی ابدی پیوست.

استاد غلام محمد محمدی از جمله کادرهای صادق، با تعهد، راست نویس، سخنور حق‌گو، پژوهشگر چیرده‌ دست، معلم دلسوز و پیر دانش پرور و خردمند در تاریخ افغانستان/ خراسان بود.

آرزوی استاد محمدی جامعه عاری از تعصب زبانی، قومی و نژادی بود و باور شان این بود که باید هر فرد و قوم در جامعه، بر پایه اصالت داشته‌اش پذیرفته شود.

آثار چاپ شده استاد غلام محمد محمدی شامل پانزده جلد میباشد که عبارت اند از:

* سیاست روسیه‌ی تزاری در افغانستان، 

* بررسی تاریخی مرز دیورند

* دو سوی دیورند باتلاق تاریخ معاصر

* پشتونستان خواهی عامل تباهی افغانستان

* آیینه‌ی نوروز (نوروز چیست و چرا آن را جشن میگیرند؟)

* چرا پاکستان در امور داخلی افغانستان مداخله می کند؟

* افغانستان و طمع خام به بلوچستان

* تحفه‌ی به جعل کاران تاریخ و نقدی بر کتاب عبدالحمید مبارز 

* شکوه و پهنه‌ی زبان پارسی

* قهرمانان واقعی جنگ استقلال و جعل کاران تاریخ معاصر کشور

* حکومت امیر حبیب الله خان کلکانی در برابر سه تجاوز و مداخله‌ی خارجی

* هفتاد سال رابطه‌ی ناپاک افغانستان و پاکستان

* مثلث شُوم و عامل بحران در منطقه (افغانستان، پاکستان و هندوستان)

* خدمات و خطا کاری‌های شاه امان الله

* ما همه افغان نیستیم.

پانزده اثر چاپ نشده استاد غلام محمد محمدی عبارت اند از:

* مهم ترین رویدادهای تاریخی افغانستان و جهان در دوازده جلد

* انتخابات 29 اسد سال 1388 خورشیدی لکه‌ی ننگین بر جبین کرزی و شرکا

* دودمان بی بنیاد ابدالیان خراسان

* غداران تاریخ معاصر کشور

* کارنامه‌های امیر حبیب الله کلکانی

* عیار خراسانی

* امضا پیمان امنیتی یا گروگان گیری مردم افغانستان

* پنجشیر و پدران من (تبارشناسی)، 

* رساله‌ی جنایات صهیونیزم و مبارزه مردم فلسطین

* گزید‌ه‌ی مقالات نشر شده در جراید و روزنامه‌ها

* نقدی برکتاب (مجموع مقالات) “دیورند د واحد ملت بیلتون کرخه”

* مبارزان شمال

* جنایات امیر عبدالرحمن خان در شمال

* دین زردشت آیین یکتا پرستی بود

* پیشینه‌ی تاریخی زبان پارسی

* داوود خان بنیان گذار تراژیدی‌های سیاسی در افغانستان

استاد غلام محمد محمدی با آنکه آموزگار در مکتب و دانشگاه بود، در بخش‌های فرهنگی و اجتماعی دست بالای نیز داشت و در اینجا میتوان به چند پوست هایکه استاد محمدی گرانقدر همکاری و مدیریت ارزشمند داشت اشاره نمود.

* مدیر هفته نامه‌ی آرمان مردم

* همکاری قلمی با روزنامه ها و جراید آزاد

* عضو گروه نویسنده گان هفته نامه‌ی آگاه

* معاون شورای متحد ملی افغانستان

* معاون شورای عالی همبستگی تاجیکان و پارسی زبانان افغانستان، 

* عضو گروه نویسنده گان هفته نامه‌ی پارسی

* مدتی مسوول نهاد فرهنگستان پنجشیر

* سردبیر مجله ی شورای متحد ملی افغانستان

و در اخیر، خیر و دعا میداریم به روح این پیر خردمند، نویسنده‌ی بی‌مانند، تاریخ نگار پرتلاش، پژوهشگر خستگی ناپذیر و مبارز نترس برای عدالت و برابری، شاد و یادش برای همیش جاودانه‌ی این گیتی باد.

مرد نمیرد به مرگ، مرگ از او نام جُست

نام چو جاوید شد، مردنش آسان کجاست