سیاسی

منصور و سودای مصادره مقاومت

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 4 میزان 1405
نویسنده: محمدخان دلسوز تاجیک

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 72

---

گاهی آدم می‌ماند که بعضی‌ها از تاریخ چه آموخته‌اند و از رنج مردم چه فهمیده‌اند؟ نمی‌دانم حفیظ منصور و شورای عالی پنجشیر، مردم افغانستان/خراسان و این همه انسان آزاده را چه فرض کرده‌اند که هر روز از جیب خودشان برای آینده مقاومت نسخه تازه بیرون می‌کنند و برای مردمی که هزینه سنگین این مبارزه را پرداخته‌اند، از بیرون میدان تعیین تکلیف می‌کنند.

من با اصل مقاومت و آرمان ایستادگی هیچ مشکلی ندارم. حرف من با کسانی است که می‌خواهند این مبارزه را به میدان یکه‌تازی، سهم‌خواهی و تصمیم‌های شخصی خود تبدیل کنند. حفیظ منصور دیروز برای ایستادگی در برابر امر صاحب تا مرز طرح کودتا پیش رفت و امروز برای کنارزدن احمد مسعود شورا می‌سازد، آن هم شورایی محلی و متشکل از جمعی از تبعیدیانی که روزی که احمد مسعود به پنجشیر رفت، بسیاری‌شان راه اروپا و کشورهای خارجی را در پیش گرفته بودند. امروز که مشکلات اقامتی و زندگی‌شان حل شده، ناگهان همه صاحب‌نظر و مدعی مقاومت شده‌اند!

نقد احمد مسعود حق همه است و هیچ‌کس نباید خود را فراتر از نقد بداند. اما کسانی که دیروز میدان را انتخاب نکردند، امروز نمی‌توانند از پشت میز برای میدان تصمیم بگیرند. افرادی که دیروز سنگر را رها کردند، امروز حق ندارند برای سنگر شورا بسازند و کسانی که دیروز راه اروپا و کشورهای خارجی را در پیش گرفتند، نمی‌توانند امروز از دور برای مقاومت و میدان‌های نبرد نسخه بپیچند.

حفیظ منصور، شمس‌الدین حامد و حلقه اطراف‌شان باید بدانند که این یکه‌تازی‌ها و این تلاش‌ها برای مصادره مقاومت، نه ریشه‌های ایستادگی را می‌خشکاند و نه مردم آزاده ما را از راهی که انتخاب کرده‌اند دور می‌کند. برعکس، مقاومت با رهبری فرزند خلف مسعود بزرگ، از چنین آزمون‌هایی می‌تواند محکم‌تر، منسجم‌تر و آگاه‌تر بیرون بیاید.

مردم آزاده ما نیز امروز چهره کسانی را بهتر از همیشه شناخته‌اند که در روزهای سخت از دل محرکه و میدان کنار کشیدند و راه دیگری را برگزیدند، اما اکنون از ناکجای دنیا برای میدان‌های نبرد مقاومت نسخه می‌پیچند. تاریخ درباره کسانی که در روزهای دشوار کجا ایستادند و چه مسوولیتی پذیرفتند، قضاوت خود را خواهد داشت.