سیاسی

همصدایی؛ انتخاب عقلانیت در زمان بحران!

نوشته شده توسط admin در تاریخ 26 قوس 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 71

---

نویسنده: روح‌الیمین روحانی

ادعای آقای دکتر عبدالطیف پدرام مبنی بر این‌که «همصدایی» ساخته و پرداختهٔ جمهوری اسلامی ایران است، نه یک تحلیل دقیق به شمار می‌رود و نه نقدی منصفانه؛ بلکه قضاوتی شتاب‌زده، ساده‌سازانه و دور از درک واقعیت پیچیدهٔ افغانستان امروز است.

همصدایی یک پروژهٔ بیرونی یا دست‌ساز هیچ کشوری نیست. این جریان متشکل از رهبران، شخصیت‌ها و نیروهایی است که ریشه در جامعهٔ افغانستان دارند، در میان مردم شناخته شده‌اند و از دل تجربهٔ تلخ چهار سال رنج، سرکوب، فقر و بی‌صدایی ملت افغانستان برخاسته‌اند. همصدایی پاسخی به یک ضرورت ملی است، نه محصول دستور کار هیچ دولت خارجی.

همصدایی رویکردی واقع‌بینانه دارد؛ به این معنا که نقش منطقه، همسایگان و بازیگران بین‌المللی را در تحولات افغانستان انکار نمی‌کند. نادیده گرفتن این واقعیت نه نشانهٔ شجاعت سیاسی است و نه استقلال‌خواهی، بلکه چشم‌پوشی از جغرافیا، سیاست و توازن قوا به شمار می‌رود. همصدایی خواهان روابط انسانی، گفت‌وگو و تعامل مسئولانه با همهٔ طرف‌های دخیل است، زیرا بدون تعامل منطقه‌ای و تفاهم جهانی، راه‌حلی برای نجات افغانستان قابل تصور نیست.

برچسب‌زدن به هر ابتکار ملی با عنوان «وابسته»، همان منطق فلج‌کننده‌ای است که افغانستان را دهه‌ها در بن‌بست نگه داشته است. اگر هر حرکت سیاسی که به گفت‌وگو، دیپلماسی و کاهش رنج مردم می‌اندیشد با اتهام روبه‌رو شود، نتیجه‌ای جز سکوت، انزوا و تداوم رنج ملت در پی نخواهد داشت.

همصدایی نه برای قدرت و نه برای سهم‌خواهی، بلکه برای نجات ملت به میدان آمده است؛ ملتی که چهار سال است بهای تصمیم‌های نادرست، حذف‌گرایی، قوم گرایی، تعصب و بی‌تدبیری سیاسی را می‌پردازد.

استقلال واقعی در تصمیم‌گیری آگاهانه و مسئولانه برای منافع مردم معنا پیدا می‌کند، نه در شعارهای احساسی و خط‌کشی‌های مطلق. همصدایی از همین نقطه آغاز کرده است: از مردم افغانستان، کرامت انسانی آنان و آینده‌ای که بدون گفت‌وگو، عقلانیت و تعامل ساخته نخواهد شد.