سیاسی

باشندگان بدخشان: طالبان زمین‌های ما را به قبایل جنوبی توزیع می‌کنند

نوشته شده توسط admin در تاریخ 13 جدی 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 327

---

منابع محلی در ولایت بدخشان می‌گویند که طالبان علف‌چرها، زمین‌ها و دشت‌هایی را که یا میان دو قوم مورد منازعه بوده یا در دوره‌ی ظاهر شاه را ابتدا دولتی اعلام کرده و سپس آن‌ها را به باشندگان قبایلی و ولایت‌های جنوبی کشور توزیع می‌کنند.

این منابع روز شنبه، ۱۳ جدی، به خبرگزاری «ثانیه» گفتند که بخش عمده‌ی این زمین‌ها شامل دشت سنجلی و مناطق اسکان در ولسوالی جرم می‌شود؛ مناطقی که حتا قریه‌ی جوخان ولسوالی یمگان نیز در آن موقعیت دارد.

به‌گفته‌ی منابع، این زمین‌ها در گذشته میان باشندگان بدخشان مورد منازعه بوده و در جریان این اختلاف‌ها، چندین بار از هر دو طرف خون ریخته شده است. 

باشندگان بدخشان می‌گویند که در دوره‌ی جهاد، جنرال سید نجم‌الدین واثق در این باره تصمیم‌گیری کرد، اما باشندگان جوخان به آن قناعت نکردند. پس از آن، در دوره‌ی حاکمیت طالبان، امان‌الدین منصور نیز فیصله‌ای صادر کرد که بر اساس آن، مردم این زمین‌ها را به باغ و زمین زراعتی مبدل کردند.

بدخشانی‌ها تصریح می‌کنند که در حال حاضر، طالبان پشتون روند دولتی‌سازی و توزیع دوباره‌ی این زمین‌ها و باغ‌ها را به نفع باشندگان ولایت‌های جنوبی کشور آغاز کرده‌اند.

منابع همچنان تاکید می‌کنند که دشت گنج‌آباد در ولسوالی اشکاشم نیز در فهرست زمین‌هایی قرار دارد که طالبان قصد دولتی‌سازی آن را دارند؛ در حالی که این دشت پیش از این به معلمان همان ولسوالی توزیع شده بود.

باشندگان بدخشان افزوده‌اند که در این میان، طالبان محلی این ولایت دچار سردرگمی شده‌اند و به گفته‌ی آنان، مقام‌های محلی طالبان نمی‌دانند در برابر این روند چه موضعی اتخاذ کنند.

در همین حال، آگاهان سیاسی و تاریخی معتقد‌اند که واگذاری زمین‌های حاصل‌خیز و چراگاه‌های مرغوب شمال افغانستان به قبایل پشتون، یکی از بزرگ‌ترین بی‌عدالتی‌های تاریخی است که دولت‌های گذشته‌ی افغانستان طی قرن‌های نوزدهم و بیستم در حق باشندگان این مناطق روا داشته‌اند.

به‌گفته‌ی این آگاهان، در این دوره‌ها قبایل زیادی از میان پشتون‌ها به‌دستور شاهان و امیران وقت به سرزمین‌های تاجیک‌نشین و ازبیک‌نشین شمال منتقل شدند و زمین‌ها و چراگاه‌های وسیع زراعتی در سواحل رودخانه‌ی آمو و دیگر مناطق شمال یا ترکستان ـ از فاریاب تا بدخشان ـ به آنان واگذار شد.

برخی پژوهشگران غربی این سیاست دولت‌های پیشین افغانستان را با عناوینی چون استعمار داخلی، استعمار پشتونی یا افغانی و پشتونیزه‌سازی بررسی کرده‌اند و روند انتقال قبایل پشتون به شمال را به‌عنوان ایجاد یا تاسیس کلونی‌های پشتون‌نشین توصیف می‌کنند.