سیاسی

زوالِ سیاسی و تکرارِ کارنامه‌ی ننگینِ رهبرانِ تاجیک‌تبار؛ پسا استاد ربانی و مسعود

نوشته شده توسط admin در تاریخ 5 دلو 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 116

---

نویسنده: معین اسلام‌پور

بخش سوم پایانی: باخت در سه میدان (سیاسی- دیپلوماسی- جنگ)

مسأله‌ی قابل تأمل و محوری هر دو عامل شکست(عوامل بیرونی قومی-عوامل درونی تباری)، شکستِ تاجیکان، نبودِ فهم و شمّ سیاسی بود که رهبرانِ ناکاره‌ی تاجیک که پسا مسعود و ربانی، هیچ‌کدام از دانشِ سیاسی و راهبردِ دراز مدت، برای بقای سیاسی جامعه‌ای تاجیک برخوردار نبوده‌اند، در برخی موارد متنِ سخنرانی آنان را جوانانِ خام و کم تجربه می‌نوشتند، از اهمیت و ماهیتِ قدرتِ سیاسی کم‌ترین فهم و شعور سیاسی را نداشته‌اند. در فرجام کار به براندازی و شکستِ وحشت‌ناکِ تاریخی تاجیکان انجامید. رهبرانِ سنتی-میراثی، در نتیجه‌ی ندانم‌کاری‌ها و ناتوانی‌های خویش، برای همیشه از تخته‌ی شطرنج سیاست، به‌گونه‌ای تحقیرآمیز و دراماتیک حذف و به‌حاشیه رفتند؛

عبور از بن‌بستِ رهبرانِ میراثی

‌با سقوطِ حکومت و سلطه‌ای سنگین و سهم‌ناک رژیمِ حاکم، پنج‌سال فرصتِ طلایی برای احیایی دوباره‌ی ارزش‌های هویتی- تاریخی ما بود، متاسفانه رهبرانِ تاجیک‌تبار در این مدتِ طولانی در هیچ میدانِ(سیاسی- دیپلوماسی- جنگ)، نه‌تنها بخت و اقبالی نداشته‌اند؛ بل رویکردِ انفعالی- تداوم و تکرار تضادها و دشمنی‌های سنتی، عدمِ درک موقعیتِ مهاجرتی خود و چند میلیون انسانِ مظلوم که در داخل و خارج کشور، چشم به این‌ها دوخته بوده‌اند، عدمِ دشمن‌شناسی و آسیب‌شناسی شکستِ تاریخی، سببِ اُفت جبران ناپذیری جامعه‌ای تاجیک شده است؛

در تازه‌ترین مورد اتئلافِ سیاسی زیر نام مجموعه "هم‌صدایی" آن‌هم با دشمنِ استراتژیک هویت و تاریخ جامعه‌ای تاجیک، برخلافِ ابراز نظرها و ندامت‌های سیاسی، هم‌چنان مرتکبِ خبط و خطای استراتژیک دیگر شده‌اند؛ معامله‌ی شرم‌ناک "هم‌صدایی" در واقع بعیت با استبدادی است که در پنج سال سلطه‌ای قومی، تمام ارزش‌ها و فرصت‌های مارا به‌سودِ قبیله‌ای اشغال‌گر مصادره نموده‌اند، با این معامله‌ی ننگین، این‌بار تشتِ رسوای رهبرانِ پوشالی از بام بلند فرو افتاد، این رویداد در واقع پایانِ کارنامه‌ی سیاه و ننگین و زوالِ سیاسی رهبرانِ سیاسی جامعه‌ای تاجیک بود که برای همیشه به‌تاریخ پیوسته‌اند و نسل‌نو با این رخداد، زوال سیاسی آنان را جشن خواهند گرفت؛ حتا اگر این معامله‌ی ننگین به‌سرانجام برسد یا نرسد؛ لکه‌ی ننگِ بر جبینِ آنان خواهد ماند.

در فرجام باتوجه به‌عوامل برشمرده، برای عبور از بن‌بستِ جوی اختناق آلودِ استبدادی و اعلام پایانِ حضورِ سیاسی رهبرانِ پوشالی، اکنون چانسِ طلایی در اختیار جوانانِ حوزه‌ی تاجیک‌تبار‌ قرار گرفته است، اگر نیرویی جوان و نخبه‌ی ما، واردِ میدانِ سیاست نشوند، ضمن این‌که این فرصت هدر می‌رود؛ نیز جامعه‌ای تاجیک، برای همیشه از تمامِ عرصه‌ها و صحنه‌های سیاسی- نظامی، حذف و نابود می‌شوند؛ ما دیگر به این زودی‌ها توان و شانسِ احیای دوباره را نخواهیم داشت؛ فقط یک راه برای  بقا وجود دارد و آن ایستادگی جسورانه‌ی جوانان آگاه و نخبه‌ی تاجیک، ورنه در آینده‌ی نه‌چندان دور فاجعه‌ای بخارا تکرار خواهد شد به‌سخنِ لابوتی ما یک‌مشت برده‌ی اجباری در زیر سایه‌ای استبدادِ قومی خواهیم ماند؛ در نهایت به‌صورتِ فرسایشی هویت و ارزش‌های تاریخی‌ ما، نابود خواهد شد.