سیاسی

در جستجوی حقیقت: روایت تاریخی از مقاومت در برابر تاریکی

نوشته شده توسط admin در تاریخ 9 دلو 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 71

---

نویسنده: مهرزاد عظیمی

بخش دوم:

هرگاه پای تلویزیون می‌نشینیم، کتابی برمی‌داریم، در جمعی حاضر می‌شویم یا قدم به دانشگاه و مدرسه می‌گذاریم، این فرصت را داریم که بیاموزیم. اما آموزه‌ها تنها زمانی سودمند خواهند بود که بتوانیم آنها را به وضعیت کنونی خود و سرزمین‌مان پیوند بزنیم و از آنها نوشدارویی برای درمان دردهای خویش و مردم‌مان بسازیم. در غیر این صورت، هرگونه صرف وقت، بیهوده خواهد بود.

در سریال «اتفاقات عجیب»، گروهی اهریمنی، کودکان تیزهوش و هشیار را طعمه خود می‌سازند. این گروه زیر پوشش یک مرکز تحقیقاتی فعالیت می‌کنند و امکانات گسترده‌ای که از خون همین مردم فراهم شده در اختیار دارند. آنان در ظاهر فرشتگان نجات جامعه به نظر می‌رسند، اما کسی نمی‌داند که چگونه مردم را قربانی منافع شخصی و آزمایش‌های خود می‌کنند. برای آنکه بتوانند جامعه را آسان‌تر به بازی بگیرند، سرزمین عجایبی ساختگی پدید آورده‌اند؛ فضایی شبیه به قیامت، که در آن انسان‌ها، به‌ویژه نوجوانان و جوانان در گردابی گرفتار می‌شوند: یا نجات نمی‌یابند و یا اگر نجات یابند، ناخواسته به گروه اهریمنان می‌پیوندند تا جوانان بیشتری را قربانی کنند. هرکس که در برابر آنان بایستد، با برچسب «جاسوس روسیه» از صحنه حذف می‌شود.

اما در دل همین تاریکی، چهار یا پنج کودک شجاع و جسور که کسی حساب‌گرشان نیست، همچون رستمی اسطوره‌ای در برابر اهریمنان می‌ایستند و با شهامت از هفت‌خان رستم می‌گذرند.

دنیای عجیبی که آنان در آن‌سوی مرزها ساخته‌اند، کم‌شباهت به قیامتی نیست که در آموزه‌های دینی برایمان ترسیم شده است؛ گویی جهانی از ارواح است. صحنه‌هایی که می‌آفرینند و انسان‌هایی را که نه از روی اجبار، که با فریب به‌عنوان نمونه‌های آزمایشی به آنجا می‌فرستند، زیر نظر پزشکی انجام می‌شود که در میان مردم از محبوبیتی گسترده برخوردار است و نسخه‌های شفابخش می‌پیچد. او با سوءاستفاده از همین اعتماد و اعتبار، دست به کاری می‌زند که ضحاک و ضحاکیان در حق مردم ایران باستان روا می‌داشتند: ضحاکیان برای ریشه‌کن کردن نسل آگاه و جوان، از مغز آنان تغذیه می‌کردند و آنان را می‌کشتند. در این سریال نیز، جوانان باهوش و فهیم که «سرشان به تنشان می‌ارزد» به بهانه «تضمین بقای بشریت» به فضایی ساختگی در سیاره‌ای دیگر فرستاده می‌شوند و جانشان را از دست می‌دهند. اما این روش، نه برای بقا، که برای عقدۀ درونی همان پزشک است که در حادثه‌ای فرزند خود را از دست داده و می‌خواهد همه را قربانی کند تا کودک خویش را باز یابد. دریغ و درد که نه تنها فرزند خود را نجات نمی‌دهد، که فرزندان دیگران را نیز قربانی می‌کند.

اما از دل همین روستای کوچک و شهرستان دورافتاده، کودکانی زاده می‌شوند که مرکز پژوهش را با همه اهریمنان و ضحاکیانش از بنیاد ویران می‌کنند، آرامش را به مردم بازمی‌گردانند و نمی‌گذارند جامعه قربانی منافع شخصی هیولای وحشی شود که در عقدۀ نفرت و خودخواهی غرق شده است.

آنچه می‌توان آموخت و به جامعۀ امروز خود تطبیق داد، همان ایستادگی در برابر اهریمنان زمانه و بلند کردن صدا در اوج خفقان حاکم است.