سیاسی

تداوم غایله‌ی بد فرجام یا کوبیدن آب در هاونگ؛ "پنج‌سال دشمنی با خود"

نوشته شده توسط admin در تاریخ 1 حوت 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 37

---

نویسنده: معین اسلام‌پور

بخش پنجم پایانی: راه حل و عبور از بن بست

باتوجه به‌موارد برشمرده، نخست باید همه‌ی طرف‌ها از جوی استبداد حاکم، وضعیت غم‌ناک تاجیکان در سراسری کشور، کشفِ راهبردِ دشمن در قبال تاجیکان و اقوام دیگر به این ‌غایله‌ی بدفرجام و تنش‌های درون‌هویتی نقطه‌ای پایان بگذارند. نقد‌ها عقلانی- منطقی به‌دور از ایجادِ حساسیت در قالب‌ها و رویکردهای اکادمیک و علمی انجام شود.

تنش‌ها و اختلافاتِ درون‌هویتی مرا به‌یاد داستانِ می‌برد، روزگاری مردی را آب می‌برد و هر لحظه داشت در دل موج‌های پر تلاطم نا پدید می‌شد، شخصی دیگری در کنار ساحل به‌جای مدد و حمایت، داشت او را توصیه و پندِ اخلاقی می‌داد، طرف اعتراض کرد و گفت، آقا نخست مرا از آب نجات بدهید بعد هرچه توصیه و نکوهشِ دارید انجام دهید.

مارا توفان سهم‌ناک و رودِ عصان‌گر و بی‌رحمی قومی غرق کرده روان است، همه از بام تام شام، برای یک‌دیگر نسخه می‌پیچیم. بد و فحشِ که در هیچ قاپ و قالب اخلاقی جور در نمی‌آید، علیه‌ی یک‌دیگر نثار می‌کنیم. این عقلانی و منطقی نیست، بیش‌تر از این چسپیدن به این مساله، کوبیدنِ تیشه‌ی تخریب و نابودی به‌بیشه‌ی هویت و ارزش‌های تاریخی خودمان است. ما هر قدر اختلاف و دشمنی با هم داشته باشیم، عمیق‌تر و خطرناک‌تر از دشمنِ هویت و تاریخ‌مان"طالبان" نیست؛ اکنون این گروه‌ی وحشی همه‌ی ارزش‌های تاریخی- هویتی مارا مصادره نموده‌اند؛ ما هم‌چنان درگیر جدال بی‌مورد استیم.

چنان‌که پس از مرگ ملک‌شاه سلجوقی، امپراتوری سلسله‌ی سلجویان میانِ فرزندان و بازمانده‌هایش دچار چالش و اختلافِ جدی شده‌اند. به‌جان هم افتاده‌اند، اما متوجه شده‌اند که دشمن خطرناک‌تر دیگر، آنان را دارد نابود می‌کند. آن حسن صباح بود که در قلعه‌الموت، دژ تسخیر ناپذیر و مستحکمی داشت، از آن قلعه نیروهایی خودرا علیه‌ی سلجویان سازماندهی و رهبری می‌نمود. سلسله‌ی سجلوقیان را در وضعیت دشواری قرار داده بود. بعد چهار برادر " فرزندان ملک‌شاه سلجوقی" گفتند، ما هر قدر اختلاف هم داشته باشیم، باید موقتاً در برابرِ دشمنِ مشترک با هم اتلاف کنیم. بعد از نابودی دشمنِ مشترک باهم توافق می‌کنیم یا دوباره به‌جنگ خود ادامه می‌دهیم؛ در نهایت هر چهار برادر برای بقا باهم توافق و سازش نموده‌اند. باآن‌که قلعه‌الموت را نتوانستند فتح کنند. اما نیروهایی حسن صباح را پراکنده و دچار هرج و مرج نموده‌اند و تهدید جدی چریک‌های صباح را از خود دور کرده‌اند.

بربنیاد این روایت، حداقل شما هر قدر دشمنی هم داشته باشید؛ جدتری از تهدید دشمنِ مشترک"طالبان" نیست. باتوجه به‌جوی اختناق آلود، فضای آشفته و استبدادی حاکم با هم کنار بیایید ورنه بدونِ هیچ تردیدی نابود خواهیم شد.