سیاسی

فرمانده‌ای که سنگر را ترک نکرد؛ مروری بر زندگی مولانا سیدخیلی

نوشته شده توسط admin در تاریخ 18 حوت 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 210

---

نویسنده: شایق قاسمی 

در تاریخ پر فراز و نشیب افغانستان، نام‌هایی ثبت شده‌اند که نه تنها به عنوان فرماندهان نظامی، بلکه به عنوان نمادهای ایستادگی و تعهد به آرمان‌های مردم شناخته می‌شوند. مولانا عبدالرحمن سیدخیلی یکی از همین چهره‌ها بود؛ مردی که زندگی خود را در مسیر مبارزه، دفاع از وطن و پاسداری از عزت مردم سپری کرد و سرانجام نیز در همین راه جان باخت.

مولانا سیدخیلی از جمله فرماندهانی بود که از سال‌های جوانی وارد میدان مبارزه شد. او در دوران مقاومت در برابر گروه‌های افراطی و جنگ‌های طولانی افغانستان، نقش فعالی در سازماندهی نیروها و دفاع از مناطق مختلف ایفا کرد. هم‌رزمانش از او به عنوان فردی شجاع، با اراده و متعهد یاد می‌کنند که در سخت‌ترین شرایط نیز سنگر را ترک نمی‌کرد.

در سال‌های جنگ، او در جبهه‌های مختلف حضور داشت و در بسیاری از عملیات‌های نظامی سهم گرفت. مناطق مهمی چون بگرام، سروبی، خواجه‌غار، دشت شیرازی، هزارباغ و برخی از کوهستان‌های غوربند از جمله جاهایی بودند که او در آن‌ها فعالیت نظامی داشت. این حضور گسترده سبب شد نام او در میان نیروهای مقاومت به عنوان یکی از فرماندهان شناخته‌شده مطرح شود.

یکی از ویژگی‌های برجسته مولانا سیدخیلی نگاه آینده‌نگرانه او بود. او باور داشت که مبارزه تنها به میدان جنگ محدود نمی‌شود و باید نسل جوان برای آینده کشور آماده شود. به همین دلیل در کنار فعالیت‌های نظامی، به تربیت نیروهای جوان و ایجاد انسجام در میان نیروهای مقاومت نیز توجه ویژه داشت.

در جریان سال‌های بعد، مولانا سیدخیلی وارد ساختار رسمی دولت شد و به عنوان قومندان پولیس ولایت کندز ایفای وظیفه کرد. در این سمت نیز تلاش نمود امنیت را در این ولایت تامین کند و در برابر تهدیدهای امنیتی ایستادگی نماید. بسیاری از همکارانش او را یکی از فرماندهان فعال و پرتلاش در حوزه امنیتی می‌دانستند که همواره برای حفظ ثبات و امنیت مردم تلاش می‌کرد.

با این حال، شرایط امنیتی افغانستان در آن سال‌ها بسیار پیچیده بود و بسیاری از چهره‌های نظامی و سیاسی هدف ترورهای سازمان‌یافته قرار می‌گرفتند. مولانا عبدالرحمن سیدخیلی نیز سرانجام در یکی از همین رویدادها هدف حمله قرار گرفت. او در شامگاه نوزدهم حوت در شهر کندز توسط افراد مسلح ناشناس ترور شد و جان خود را از دست داد.

شهادت او واکنش‌های گسترده‌ای را در میان هم‌رزمان، شخصیت‌های سیاسی و مردم به همراه داشت. بسیاری این رویداد را بخشی از سلسله ترورهایی می‌دانستند که در آن سال‌ها چهره‌های مهم مقاومت و فرماندهان امنیتی هدف قرار می‌گرفتند.

با گذشت سال‌ها از آن رویداد، نام مولانا عبدالرحمن سیدخیلی همچنان در میان بسیاری از مردم و همرزمانش با احترام یاد می‌شود. او برای کسانی که در سال‌های دشوار جنگ و ناامنی در کنار او بودند، نمادی از شجاعت، وفاداری و تعهد به آرمان‌های مردم به شمار می‌رود.

امروز نیز در سالگرد شهادت او، بسیاری از شخصیت‌ها و نهادها با گرامی‌داشت یاد و خاطره‌اش، از کارنامه و تلاش‌هایش در راه دفاع از کشور و مردم یاد می‌کنند. زندگی او نمونه‌ای از سرگذشت نسلی از فرماندهان افغانستان است که در میان جنگ‌ها و تحولات سیاسی، نقش مهمی در دفاع از سرزمین و مردم خود ایفا کردند.