سیاسی

رویکردِ استبدادِ طالبانی؛ و «نبرد برای بقا»

نوشته شده توسط admin در تاریخ 26 حمل 1405

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 44

---

نویسنده: معین اسلام‌پور

بخش دوم

سان‌تزو به فرماندهان توصیه می‌نماید هنگامی‌که موقعیت و جغرافیا را تسخیر کردید، اگر دشمن شما تمایل به خانه و کاشانه‌ی خویش داشتند، هرگز راه را بر ایشان مسدود نکنید؛ بگذارید آنان به خانه‌ی خویش بروند، چون دشمن به لحاظِ روحی شکست خورده است و دیگر علاقه و انگیزه‌ای برای جنگ ندارد. 

اگر راه را ببندید، دشمن جز مقاومت و جنگ گزینه‌ی دیگری ندارد. این‌جا است که زمینه‌ی زوال و سقوطِ خودتان را به دست خود فراهم می‌کنید. دقیقاً ما در چنین شرایطِ دشوار قرار داریم. دشمنِ سفاک و زبون تمام راه‌ها را به روی ما بسته‌اند. جز گزینه‌ی جنگ و مقاومت، دیگر هیچ شیوه‌ای نمی‌تواند پاسخ‌گو و قناعت‌بخش باشد.

در پنج‌سال پسین، ده‌ها تجربه‌ی تلخ را با خود داریم که نظامیانِ پیشین در اوج حقارت و ناگزیری از دیار غربت و مهاجرت به خانه و کاشانه‌ی خود برگشته‌اند؛ به گونه‌ای پیدا و پنهان به زندگی و امور شخصی خویش مصروف شده‌اند و هیچ رابطه و پیوندی به جبهاتِ مقاومت نداشته‌اند. 

اما شماری زیادی از نیروهای امنیتی پیشین توسط رژیمِ حاکم طالبانی موردِ ظلم و شکنجه قرار گرفتند؛ تعدادی در زیر شکنجه کشته شده‌اند و عده‌ای در گوشه‌های زندان‌های مخوف و جهنمی طالبانی در وضعیتِ غم‌ناک و دشواری قرار دارند.

با توجه به آموزه و توصیه‌ی سان‌تزو، دشمن در پنج‌سال سلطه‌ی استبدادی خود آن‌چنان عرصه و دایره‌ی زندگی معمولی را برای ما و تمام اقوام تنگ و جهنمی کرد که حتا در روزگار رژیم استبدادی عبدالرحمن‌خان چنین تجربه‌ی تلخی تکرار نشده بود. 

امیر عبدالرحمن با تمام خشم و خشونت تاریخی‌اش به فرهنگ، زبان و هویت‌های قومی کار نداشت؛ مکاتب اداری به زبانِ فارسی به صورتِ نورمال، بدون هیچ محدودیتی انجام می‌شدند. 

اما هیولای طالبانی، تمام ارزش‌ها و فرصت‌های تاریخی-هویتی ما را مسخ و نابود می‌کند. ده‌ها انسان مظلوم ما را به رگبار بستند یا در زندان‌های مخوف و جهنمی رژیم خودکامه‌ی طالبانی در زیر شکنجه و شلاق جان داده و می‌دهند.

در چنین شرایطِ دشوار برای ما فقط یک گزینه مانده است و آن «جنگ برای بقا» است. اگر ما برای بقای سیاسی-اجتماعی خود آگاهانه جنگ و مقاومت نکنیم، قطعاً راهبردِ فرسایشی دشمن، حذف و نابودی و یک‌سان‌سازی قومی است؛ و ما همانند بخارا نابود می‌شویم.