فرهنگی

روز مادر؛ میان محدودیت‌ها و روایت‌هایی از امید و مقاومت

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 23 جوزا 1405
نویسنده: دریا نشاط

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 38

---

۲۴ جوزا یا ۱۴ جون، روز جهانی مادر است. همزمان با فرارسیدن این روز خجسته، شماری از باشندگان ولایت‌های کاپیسا و پنجشیر از جایگاه مادر، چالش‌های زندگی زنان و مادران در افغانستان و پیام‌های خود به مناسبت این روز سخن گفتند.

نگین کوهستانی یکی از باشندگان ولایت کاپیسا معتقد است که مقام مادر فراتر از آن است که تنها در یک روز گرامی داشته شود.

او در گفت‌وگو با خبرگزاری ثانیه گفته: مادران پرورش‌دهندگان رهبران، دانشمندان، داکتران، مهندسان و شخصیت‌هایی هستند که در پیشرفت جامعه نقش دارند. به همین دلیل، تجلیل از مادر نباید به یک یا دو روز محدود شود، بلکه باید هر روز از فداکاری‌های آنان قدردانی کرد.

این شهروند کاپیسا با اشاره به مشکلات اقتصادی موجود افزود که بسیاری از مادران افغانستانی زیر فشار فقر و تنگدستی زندگی می‌کنند و برای شماری از آنان، تأمین یک لقمه نان می‌تواند بهترین هدیه روز مادر باشد.

او همچنین گفت که با وجود علاقه‌اش به تقدیم هدیه برای مادر، شرایط دشوار زندگی این امکان را از او گرفته است. به گفته وی، امروز تنها می‌تواند با یک پیام تبریکی و ابراز محبت از مادرش قدردانی کند.

این باشنده کاپیسا در پیام خود به مادرش ابراز امیدواری کرد که روزی فرا برسد که مادران افغانستان به آرزوهای خود دست یابند و همه روزها را در فضای آرامش و خوشبختی سپری کنند.

در همین حال، میراجان امیری، باشنده ولایت پنجشیر، می‌گوید که تجلیل از روز مادر در زیر حاکمیت طالبان با محدودیت‌ها و نگرانی‌های فراوان همراه است.

او نیز در گفت‌وگو اختصاصی به «ثانیه» اظهار داشت: تجلیل از روز مادر از دید طالبان به‌عنوان یک فرهنگ بیگانه تلقی می‌شود و بسیاری از مردم این روز را با ترس و اضطراب گرامی می‌دارند. حتی در برخی موارد تلاش می‌شود تا جلوه‌های این مناسبت در جامعه کمرنگ شود.

به گفته امیری، مادران افغانستان امروز با مشکلاتی چون نگرانی نسبت به آینده دختران‌شان، محدودیت در آموزش، کار و حضور اجتماعی زنان روبه‌رو هستند.

وی در پیامی به مادرش گفت: تو نخستین معلم عشق، ایثار، صبر و مهربانی در زندگی من بوده‌ای و از تمام شکیبایی و فداکاری‌هایت سپاسگزارم.

از سوی دیگر، روح‌افزا دوستی، باشنده پنجشیر و مادر خانواده، می‌گوید که روز مادر دیگر مانند گذشته روزی برای شادی و تبریک نیست، بلکه به زمانی برای اندیشیدن به دشواری‌ها و نگرانی‌های زنان تبدیل شده است.

وی گفته‌است: امروز بسیاری از مادران در پنجشیر، هرات و دیگر نقاط کشور این روز را بیش از آن‌که با شادی سپری کنند، با دعا و نگرانی برای آینده فرزندان‌شان می‌گذرانند.»

به گفته او، بزرگ‌ترین نگرانی‌اش آینده کودکان، به‌ویژه دختران است؛ این‌که آیا خواهند توانست به آموزش دسترسی داشته باشند و زندگی آبرومندانه‌ای برای خود بسازند یا خیر.

دوستی افزود که محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان، از جمله بسته ماندن مکاتب و کاهش فرصت‌های کاری، زندگی خانواده‌ها را تحت تأثیر قرار داده و فضای امید و پیشرفت را به انتظار و نگرانی تبدیل کرده است.

او در پیام روز مادر خود تأکید کرد: با وجود همه دشواری‌ها، هنوز امید در دل ما زنده است. به دخترانم می‌گویم حتی اگر راه‌ها بسته باشد، ذهن و فکر خود را آزاد نگه دارند؛ زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند آرزوها و اندیشه‌های انسان را زندانی کند.

این مادر پنجشیری تاکید کرد که مادر بودن در افغانستان امروز تنها یک احساس نیست، بلکه مبارزه‌ای روزانه برای حفظ امید در میان خانواده‌ها و جامعه است.

در حالی که روز مادر در بسیاری از کشورهای جهان با جشن و قدردانی همراه است، روایت‌های این شهروندان نشان می‌دهد که برای بسیاری از مادران افغانستانی، این روز بیش از هر چیز یادآور دشواری‌ها، نگرانی‌ها و در عین حال امید به آینده‌ای بهتر است.