سیاسی

طالبان ببر کاغذی در سایه‌ای سنگین توهم؟!

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 28 سرطان 1405
نویسنده: معین اسلام‌پور

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 40

---

بخش نخست 

اصطلاح «ببر کاغذی» دایره‌ای کاربرد فراوان دارد از فرد تا ساختارهای سیاسی -نظامی را می‌تواند احتوا کند. مفهوم «ببر کاغذی» به‌ افراد، اشخاص و سازمان‌های گفته می‌شود که در ظاهر همانند بسیاری از فیگورهای کاذب دوره‌ی جمهوریت قدرت‌مند، خطرناک و شکست ناپذیر به‌نظر می‌رسیده‌اند، اما وقتی با چالش‌های جدی و عملی مواجه شده‌اند، تجربه شد که این طیف آدم‌ها پوقانه‌ی بیش نبوده‌اند.

از زاویه‌ای دیگر حضور ترس‌ناک، شکست‌ناپذیری هیولایی طالبانی را می‌توان در سایه‌ای عمل‌کرد و حضور سیاسی -نظامی رقبای آن‌ها توجیه و تفسیر کرد. اگر با یک نگاه رئالیستیک، این مسأله را تحلیل و تجزیه کنیم، ماهیتِِ واقعی طالبان را در ضعف و ناتوانی گروه‌های اپوزیسیونی طالبان می‌توان جست‌وجو کرد.

طالبان در سطح جامعه‌ای ما، کشورهای هم‌سایه و منطقه‌یی به یک کابوس ترس‌ناک مبدل شده‌اند  در حالی‌که آن‌ها آن‌قدر تبلیغ شده است، مقاوم نیستند که امروز از آنان یک چهره‌ای شکست ناپذیر در رسانه‌ها و افکارعامه نمودار ساخته‌اند.

پسا سقوط حکومت در سال ۲۰۲۱ این گروه تا هنوز به‌معنای واقعی با یک‌ساختار منسجم، گروه‌های چریکی سازمان یافته مواجه نشده‌اند. هرچند در این پنج‌سال جبهات و برخی تحرکات و خیزش‌هایی نیم‌بند و کوچک در تقابل با طالبان در برخی مناطق قرار گرفته‌اند؛ این‌ها نه‌تنها هیچ‌کدام یک نیروی موثر نبوده‌اند، بلکه با کشته شدن، قلع و قمع آن‌ها انگیزه‌ای‌جمعی سرکوب شد، طالبان را یک چهره‌ای هراس انگیز و شکست ناپذیر نمایش داده‌اند.

تداوم این وضع هم‌چنان طالبان را در جایگاه و موقعیت فرا دست قرار داده است. اما اگر آنان با گروه‌ی با انظباط، مجهز به‌تجهیزات پیش‌رفته مواجه شوند، قطعاً بدون هیچ تردیدی «ببر کاغذی» پیش نیستند. 

در گذشته طالبان یک گروه‌ی ایدیولوژیک با انگیزه‌ای جهادی و معنوی در تقابل با حکومت افغانستان در جنگ بوده‌اند، اکنون این گروه در داخل خود بسیار متفرق و پراکنده شده‌اند. 

طالبان غیر پشتون به‌حقیقت تلخ تبعیض، تعصب ساختاری، فساد، بی‌عدالتی تجاوز به‌ناموس مردم و... ده‌ها عامل و انگیزه‌ای پیدا و پنهان که اکثریتِ مطلق طالبان اقوام تاجیک و اوزبیک دیگر آماده‌ی جنگ و دفاع از امارت تک‌قومی نیستند.

اگر واقعاً گروه‌های مخالف یا جبهات یک‌دست و منظم  علیه‌ی رژیم حاکم جنگ و مقاومت را سازماندهی کنند،  نبرد خودرا برپایه‌ی یک‌سر ارزش‌های انسانی اخلاقی و دفاع مشروعیت‌بخش، سازماندهی و باز تعریف نمایند، این گروه دیگر توان دفاع از خودرا نخواهند داشت.