سیاسی

بدخشان تپش بیداری و نماد ایستادگی افغانستان

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 29 سرطان 1405
نویسنده: عبدالمجید قادری

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 30

---

بدخشان اگر به جنبش درآید گویی روحی تازه در کالبد سراسر افغانستان دمیده می‌شود. این دیار کهن سرزمین لعل و لاجورد در طول تاریخ پرفراز و نشیب افغانستان همواره نقشی زنده فعال و سرنوشت‌ساز ایفا کرده است.

مردمان این خطه تنها ناظر تحولات نبوده‌ اند بلکه خود از معماران اصلی تغییر، مقاومت و ایستادگی در برابر دشمنان قسم‌خورده این سرزمین به‌شمار می‌روند.

از دوره اول مقاومت تا امروز بدخشانیان در صف نخست دفاع از آزادی و استقلال ایستاده‌اند.

 آنان در دوران جهاد علیه ارتش شوروی شانه‌ به‌ شانه دیگر مجاهدین از استان های مختلف با ایمانی استوار و اراده‌ای شکست‌ناپذیر در برابر یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی جهان ایستادند و برگ زرینی در تاریخ مقاومت افغانستان رقم زدند.

 این مبارزه تنها یک رویارویی نظامی نبود بلکه تجلی ایمان، غیرت و عشق عمیق به وطن بود.

پس از آن در دوره نخست حاکمیت ط.البان بار دیگر این مردم بودند که در کنار سایر آزادی‌خواهان علم مقاومت را برافراشتند و تسلیم تاریکی نشدند.

 آنان ثابت کردند که بدخشان فقط یک جغرافیا نیست، روحی بیدار و اراده‌ای خلل‌ ناپذیر است.

امروز نیز این مشعل خاموش نشده است. 

مبارزان این دیار با همان روحیه دیرینه بار دیگر دلاوری و توانایی خود را به نمایش گذاشته‌اند.

 در حالی‌که در طول پنج  سال‌ گذشته بسیاری ها ادعای مبارزه داشتند  اما در عمل نتوانستند حتی گوشه‌ای از خاک این سرزمین را از سیطره ط.البان خارج سازند این‌ بار فرزندان بدخشان نشان دادند که اراده واقعی چگونه می‌تواند معادلات را دگرگون سازد.

عبدالقیوم ملنگ به‌عنوان مسوول جبهه «سپاهیان میهن» با عملکرد خود ثابت کرد که اگر از قید و بند محل‌گرایی تعصبات محدود و حمایت‌های موروثی رهایی یابیم  می‌توان در زمانی کوتاه به دستاوردهای بزرگ دست یافت. 

تصرف شهرستان یفتل بدخشان در یک شب تنها یک پیروزی نظامی نبود بلکه پیامی روشن برای همگان داشت و نیروهای جبهه سپاهیان میهن ثابت ساختند اتحاد ایمان و رهایی از تفرقه کلید پیروزی است.

انها به‌گونه‌ای عمل کردند که بسیاری از باورهای نادرست را درهم شکست. کسانی که گمان می‌بردند مردم بدخشان توان مقابله با ط.البان را ندارند اکنون با واقعیتی متفاوت رو به‌ رو شده‌اند.

 این رویداد نشان داد آنچه در طول پنج  سال‌  دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید  میتواند با اراده و همبستگی در زمانی کوتاه تحقق یابد.

بدخشان بار دیگر ثابت کرد که نه‌تنها بخشی از افغانستان بلکه قلب تپنده مقاومت و امید است.

 اگر این روحیه در سراسر کشور گسترش یابد و همگان از مرزهای تنگ قومی و محلی عبور کنند بی‌تردید روزی فرا خواهد رسید که افغانستان از سایه جنگ و تفرقه رهایی یافته و به‌سوی صلح عدالت و سربلندی گام بردارد.