سیاسی

زهران ممدانی؛ مهاجری که سیاست آمریکا را بازتعریف می‌کند

نوشته شده توسط admin در تاریخ 20 عقرب 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 277

---

صعود زهران ممدانی از جایگاه یک منتقد سرسخت ترامپ تا شهرداری نیویورک، تنها یک پیروزی انتخاباتی نیست؛ روندی است که نشان می‌دهد چگونه صدای مهاجران و سیاست‌های مترقی می‌توانند ساختارهای سنتی قدرت در قلب آمریکا را به چالش بکشند و مسیر سیاست ملی را دگرگون سازند.

زهران ممدانی، فرزند خانواده‌ای مهاجر با ریشه‌های چندفرهنگی، به عنوان شهردار نیویورک انتخاب شد؛ شهری که همواره نماد تنوع و در عین حال تضادهای عمیق اجتماعی آمریکا بوده است. او خود را یک سوسیالیست دموکرات معرفی می‌کند و برخلاف جریان‌های سنتی، مستقیماً از دل جنبش‌های مردمی و سازماندهی شبکه‌های اجتماعی برخاسته است؛ همان شبکه‌هایی که خواستار عدالت اقتصادی، برابری نژادی و بازتعریف رابطه‌ی دولت با شهروندان هستند. پیروزی او نه تنها یک موفقیت انتخاباتی، بلکه شکستن قالب‌های دیرینه‌ی سیاسی در ایالات متحده بود؛ قالبی که در آن مهاجران و اقلیت‌ها غالباً در حاشیه‌ی تصمیم‌گیری‌ها نگاه داشته می‌شدند.

ممدانی با تکیه بر تجربه‌ی زیسته‌ی خود به عنوان فرزند مهاجران، سیاست را به زبان تازه‌ای ترجمه کرد؛ زبانی که ترکیبی از موسیقی، فرهنگ عامه و فلسفه‌ی عدالت اجتماعی است. آن‌چه او را متمایز می‌سازد، پیشینه‌ی هنری‌اش در عرصه‌ی موسیقی رپ است؛ این پیشینه به او امکان داد تا با نسل جوان و اقشار حاشیه‌ای ارتباطی مستقیم و بی‌واسطه برقرار کند. این پیوند میان هنر و سیاست، به او قدرتی بخشید تا پیام‌های پیچیده‌ی عدالت اجتماعی را در قالبی ساده و قابل لمس عرضه نماید و مخاطبانی را جذب کند که از ادبیات رسمی و کلیشه‌ای سیاست بیگانه‌اند. او اثبات کرد که در عصر رسانه‌های نوین، شکل ارائه پیام به اندازه‌ی محتوای آن اهمیت دارد و این امر، ابزاری کارآمد برای تغییر گفتمان قدرت فراهم آورد.

آنچه ممدانی را در این رقابت منحصر به فرد کرد، توانایی او در بازتعریف مفهوم قدرت بود. در سنت سیاسی آمریکا، قدرت اغلب در دست نخبگان اقتصادی و سیاسی متمرکز بوده است. اما ممدانی با کمپینی مردمی و حمایت استراتژیک چهره‌هایی مانند برنی سندرز، توانست نشان دهد که قدرت می‌تواند از پایین به بالا شکل گیرد. او در سخنرانی‌هایش تأکید می‌کند که هزینه‌ی زندگی در نیویورک غیرقابل تحمل است و سیاست باید به جای خدمت به طبقات مرفه، به نیازهای واقعی مردم پاسخ دهد؛ این موضع‌گیری، چالش مستقیم و بی‌پرده‌ای با میراث ترامپیسم و سیاست‌های اقتصادی سنتی محسوب می‌شود.

پیروزی او همچنان پیام روشنی برای مهاجران و اقلیت‌ها دارد: حضور در عرصه‌ی سیاست نه تنها ممکن است، بلکه می‌تواند قواعد بازی را تغییر دهد. ممدانی با نقد صریح سیاست‌های مهاجرتی سخت گیرانه  به مهاجران این امید را داد که صدای آنان می‌تواند در بالاترین سطوح قدرت شنیده شود. او همچنان در موضوعات جهانی، از جمله موضع‌گیری در قبال سیاست‌های منطقه‌ای، مواضعی متفاوت از جریان اصلی اتخاذ کرده و نشان داده است که سیاست شهری نیز می‌تواند بازتابی از دغدغه‌های جهانی و انتقادی به ساختار قدرت بین‌المللی باشد.

فرجام سخن:

 زهران ممدانی نماد نسلی است که سیاست را نه به عنوان حرفه‌ای بسته و نخبه‌گرا، بلکه به مثابه میدان مشترک تجربه‌های زیسته و آرمان‌های جمعی می‌بیند. او نشان داد که مهاجر بودن نه مانع، بلکه سرمایه‌ای است برای بازتعریف سیاست در آمریکا. این بازتعریف، سیاست را از حصارهای سنتی رها کرده و آن را به عرصه‌ای بدل ساخته که در آن عدالت، برابری و فرهنگ مردمی می‌توانند هم‌زمان حضور داشته باشند و قواعد قدرت را از نو بنویسند.

نویسنده: شفیع‌الله شهزاد عزیزی