سیاسی

تا گروه طالبان بر سر قدرت اند، نه انتخابات نه معامله بر سرنوشت مردم

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 23 سنبله 1405
نویسنده: دریا نشاط

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 105

---

در نشستی مجازی که روز گذشته به‌مناسبت هفته شهید، با حضور شماری از رهبران و چهره‌های مخالف طا.لبان برگزار شده بود، احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، گفت که اگر ملاهبت‌-الله در یک انتخابات آزاد و شفاف پیروز شود، نتیجه آن انتخابات را خواهد پذیرفت.

من به عنوان یک دختر و فعال حقوق بشر، با این دیدگاه های سران سیاسی صریحاً مخالفم و لازم می‌دانم این مخالفت را روشن بیان کنم.

چگونه می‌توان در شرایطی که هبت‌الله و گروه طا.لبان بر افغانستان حاکم‌اند و مردم با سرکوب ،بازداشت، شکنجه، محرومیت، تبعیض و حذف سیستماتیک زنان و دختران از جامعه روبه‌رو هستند، از پذیرش نتیجه یک انتخابات سخن گفت؟ 

مسئله برای من فقط این نیست که چه کسی در انتخابات پیروز می‌شود؛ مسئله این است که آیا اساساً می‌توان به حاکمیتی که حقوق مردم را پایمال کرده، مشروعیت سیاسی بخشید یا خیر.

من تا زمانی که حاکمیت ظلم و استبداد گروه طالبان بر افغانستان ادامه دارد، نه انتخابات تحت سایه این حاکمیت را می‌پذیرم و نه حاضر به معامله بر سر آینده مردم افغانستان هستم. مردم بی‌گناه افغانستان در سال‌های گذشته بدون برخورداری از یک روند عادلانه قضایی بازداشت شده‌اند، به زندان افتاده‌اند و گزارش‌های فراوانی از شکنجه و بدرفتاری با زندانیان منتشر شده است. 

من خانواده‌های بسیاری هنوز از سرنوشت عزیزان خود بی‌خبریم . در چنین شرایطی، چگونه می‌توان از مشروعیت سیاسی سخن گفت؟ رژیم گروه طالبان از نظر من یک حاکمیت کاملاً نامشروع است و نباید با برگزاری انتخابات صوری یا هر روند سیاسی دیگری برای آن مشروعیت تراشیده شود. هبت‌الله آخندزاده و طالبان نباید به‌سادگی از مرحله سرکوب و حذف مردم به مرحله رقابت سیاسی منتقل شوند پیش از هر بحثی درباره انتخابات باید حقوق مردم،عدالت، آزادی‌های اساسی و پاسخ‌گویی در برابر جنایات و نقض حقوق بشر در افغانستان مطرح باشد.

به باور من، ملاهبت‌الله آخندزاده نباید در جایگاهی قرار گیرد که بتواند با استفاده از ساختار قدرت و سرکوب موجود، خود را نامزد انتخابات کند و سپس نتیجه آن را به‌عنوان اراده واقعی مردم معرفی نماید. انتخاباتی که یک گروه مسلح و سرکوبگر تروریست از پیش ساختار سیاسی، امنیتی و اجتماعی کشور را در اختیار دارد، نمی‌تواند به‌سادگی انتخابات آزاد نامیده شود.

مسئله امروز افغانستان فقط بسته بودن دروازه‌های مکاتب نیست که با باز شدن آنها همه‌چیز حل شود. اگر فردا دروازه مکاتب نیز باز شود، من شخصاً حاضر نیستم فرزند دختر و پسر این مردم در نظامی آموزش ببیند که اساس آن بر ترس، تبعیض، سرکوب و تربیت ایدئولوژیک استوار باشد. ما فقط مکتب نمی‌خواهیم ما آزادی، عدالت، کرامت انسانی، حق انتخاب و یک آینده امن و آزاد برای نسل‌های افغانستان می‌خواهیم.

رهبران سیاسی و جریان‌های مخالف طالبان نباید ظلم، شکنجه روحی و جسمی، بازداشت‌های خودسرانه، حذف زنان، سرکوب آزادی بیان و سایر جنایت‌ها و رنج‌های مردم افغانستان را به خاطر محاسبات سیاسی نادیده بگیرند. سرنوشت مردم افغانستان نباید موضوع معامله با طالبان یا وسیله‌ای برای رسیدن به توافق‌های سیاسی باشد.

من باور دارم طالبان باید از قدرت سیاسی کنار زده شوند و این گروه نباید با هیچ عنوانی به‌عنوان یک حاکمیت مشروع بر مردم افغانستان تحمیل شود. آینده افغانستان باید با اراده آزاد مردم و در یک روند واقعی، عادلانه و فراگیر سیاسی تعیین شود؛ نه در نتیجه معامله با کسانی که سال‌ها حقوق اساسی مردم را زیر پا گذاشته‌اند.

ما برای افغانستانی مبارزه می‌کنیم که در آن هیچ انسان بی‌گناهی به جرم اندیشیدن، سخن گفتن، اعتراض کردن یا دفاع از حقوق خود شکنجه و زندانی نشود؛ زنی به دلیل زن بودن از جامعه حذف نشود؛ و سرنوشت کشور نه توسط یک گروه مسلح، بلکه توسط اراده آزاد مردم تعیین شود.