سیاسی

نامه‌ی یک مقاومتگر بدخشانی

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 1 میزان 1405
نویسنده: خبرگزاری ثانیه

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 52

---

پنج سال پیش، در آخرین روزهای جمهوریت‌ ما سربازان بدخشانی شب و روز در سنگرها ایستاده بودیم تا از خاک و مردم خود دفاع کنیم. 

در همان روزها، حلقه محاصره طا.لبان هر لحظه تنگ‌تر می‌شد و بخش بزرگی از نیروهای آنان با سلاح و امکاناتی که به گفته ما از سوی برخی وکیلان و قدرتمندان محلی فراهم شده بود، به پیش می‌آمدند. 

سرانجام بدخشان سقوط کرد و ما از روی ناچاری راه مهاجرت در پیش گرفتیم، برخی به کشورهای دیگر دنیا و بخشی زیادی به تاجیکستان رفتیم.

در این پنج سال، از میان این همه وکیل‌ها، سیاسیون، فرهنگیان و بازرگانان بدخشانی، تنها یک بار صلاح‌الدین خان ربانی از ما احوال گرفت. از دیگرانی که امروز در شبکه‌های اجتماعی خود را صدای بدخشان معرفی می‌کنند، حتی یک تماس تیلیفونی برای پرسیدن حال سربازان و خانواده‌ های‌ شان دریافت نکردیم. 

اما وقتی همین افراد به تاجیکستان می‌آیند، برای مهمانی‌ها و طربخانه‌ ‌ها هزارها دالر مصرف می‌کنند، در حالی که شماری از سربازانی که روزی برای دفاع از بدخشان جنگیدند، هنوز به لباس، خوراک و امکانات ابتدایی زندگی محتاج هستند.

این چه مسوولیتی است که فقط در زمان شعار دادن به یاد بدخشان می‌افتید؟ اگر قرار است نام بدخشان را بر زبان بیاورید، نخست به کسانی فکر کنید که در سخت‌ترین روزها سینه‌ های‌‌ شان را سپر کردند. 

بدخشان را کسانی که پشت میزهای امن نشسته بودند از سقوط نجات ندادند، این سربازان بودند که در سنگر ایستادند و هزینه آن را با خون، مهاجرت و سال‌ها آوارگی پرداختند.

از وکیلان و سیاسیون بدخشانی انتظار معجزه نداریم. اگر توان کمک ندارید، دست‌کم با شعارهای میان خالی و لاف‌ های سیاسی صدای کسانی را که در میدان بودند خاموش نکنید. بگذارید خود ما از آدرس بدخشان سخن بگوییم، چون ما درد این مردم را با گوشت و پوست خود لمس کرده‌ایم.

امروز نیز اگر روزی فرصت مبارزه و دفاع دوباره فراهم شود، کسانی که در میدان ایستاده‌اند، همان سربازانی خواهند بود که سال‌هاست در مهاجرت به سر می‌برند، نه کسانی که از دور برای مردم نسخه سیاسی می‌پیچند. 

بدخشان به شعار بیشتر نیاز ندارد، به عمل، مسوولیت‌ پذیری و ایستادن در کنار مردم و سربازانی نیاز دارد که بهای مقاومت را پرداخته‌اند.