سیاسی

از مدرسه‌های دینی تا پوسته‌های نظامی؛ بهره‌کشی جنسی طالبان از کودکان

نوشته شده توسط admin در تاریخ 27 عقرب 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 82

---

امروز روز جهانی پیشگیری از استثمار و سوءاستفاده جنسی کودکان است؛ روزی که ما را به یاد یکی از تلخ‌ترین واقعیت‌های جهان معاصر می‌اندازد، یعنی کودکانی که بی‌دفاع‌ترین قشر جامعه‌اند و بیش از هر کس دیگری در معرض آسیب قرار دارند. 

در افغانستان، این تلخی رنگی واقعی‌تر و دردناک‌تر به خود گرفته است؛ جایی که کودکان نه فقط قربانی فقر و جنگ، بلکه اسیر بهره‌کشی و سوءاستفاده جنسی سیستماتیک شده‌اند. طالبان، که بیشتر از چهار سال است بر افغانستان تسلط دارند، در پوسته نظامی، مرکز‌های نظامی، خانه‌های شخصی، مدرسه‌های دینی و عملاً در بسیاری از مناسبات فرهنگی و اجتماعی این کشور، کودکان را به عنوان ابزاری برای سوءاستفاده جنسی به کار می‌گیرند. این مشکل نه یک حادثه‌ی اتفاقی، که بخشی از ساختار قدرت و فرهنگ غالب در بخش‌هایی از جامعه پشتون است و همین موضوع، پیچیدگی و عمق فاجعه را دوچندان می‌کند.

پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، موارد بهره‌کشی جنسی از کودکان به شدت افزایش یافته است. کودکان حتی در سنین ۱۰ تا ۱۲ سالگی در میان گروه‌های طالبان به عنوان «بچه‌بازی» به کار گرفته می‌شوند؛ وضعیت به گونه‌ای است که مدرسه‌های دینی به جای پناهگاه آموزش، تبدیل به محل سوءاستفاده‌های جنسی شده‌اند. این مراکز آموزشی، که قرار بود مهد رشد کودکان باشند، در برخی مناطق افغانستان به مکان‌های ناامن برای آنان بدل شده‌اند. 

علاوه بر آن، خانه‌های شخصی فرماندهان طالبان و پوسته‌های نظامی محل‌های دیگری هستند که کودکان در آنها مورد آزار و بهره‌کشی قرار می‌گیرند.

این کودکان قربانی، به دلیل ترس از مجازات، انتقام‌جویی یا برچسب‌های شرم‌آور اجتماعی، معمولاً سکوت می‌کنند و این چرخه‌ی ظلم ادامه می‌یابد. پیامدهای این سوءاستفاده‌ها نه تنها جسمی، بلکه روانی هستند؛ کودکان دچار افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه و مشکلات طولانی‌مدت روانی می‌شوند. علاوه بر این، از دست دادن امکان تحصیل و رشد طبیعی، آینده این کودکان را به خطر می‌اندازد و تاثیرات آن بر کل جامعه افغانستان باقی می‌ماند.

سازمان‌های بین‌المللی تاکید دارند که برای مقابله با این بحران باید چند محور اصلی دنبال شود: تقویت قوانین کیفری و نظارت بر اجرای آنها، افزایش آگاهی خانواده‌ها و جامعه نسبت به حقوق کودکان و خطرات سوءاستفاده، ایجاد مراکز حمایتی روانی و پزشکی برای بازتوانی قربانیان، و نظارت دقیق بر مدرسه دینی و مرکزهای آموزشی. همچنان فشارهای بین‌المللی بر طالبان برای پاسخگویی و جلوگیری از این نوع رفتارهای ضد انسانی حیاتی است.

یونیسف در گزارش‌های خود اعلام کرده است که بدون حمایت و مداخله جدی، هزاران کودک دیگر در معرض آسیب و استثمار قرار خواهند گرفت و این معضل انسانی و اجتماعی ریشه‌دارتر خواهد شد. جامعه جهانی وظیفه دارد تا در کنار مردم افغانستان بایستد و برای حفظ حقوق کودکان، صدای بی‌صدایان باشد.

امروز، بیش از هر زمان، ضرورت دارد که این روز جهانی نه فقط به یک مناسبت نمادین بلکه به نقطه عطفی در تلاش‌ها برای پایان دادن به استثمار و سوءاستفاده از کودکان تبدیل شود. آینده افغانستان و سلامت نسل‌های بعدی به برخورد جدی و انسانی با این بحران بستگی دارد.

نویسنده: بابک بهرام