سیاسی

خاطول فرحت: از دست دادن فرزندم، صدای اعتراضم را خاموش نکرد

نوشته شده توسط admin در تاریخ 6 حمل 1405
آخرین بروزرسانی توسط admin در تاریخ 27 حمل 1405

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 147

---

مصاحبه اختصاصی از دریا نشاط

خاطول فرهود، از نخستین زنان معترض به سیاست‌های طالبان، روایت تلخی از سال‌ها مبارزه، سرکوب، آوارگی و از دست دادن فرزندش را بیان می‌کند او با ۱۸ سال تجربه کاری در بخش جندر، از چهره‌های فعال اعتراضات زنان پس از بازگشت طالبان به قدرت بوده است.

سوال: لطفاً خودتان را معرفی کنید

خاطول فرهود: من یک زن معترض و مادر هستم. ۱۸ سال در یکی از وزارت‌خانه‌ها به‌عنوان کارشناس و مسوول جندر کار کرده‌ام دو سال هم در رادیو صلح جبل‌السراج به‌عنوان گوینده برنامه آموزشی زبان انگلیسی فعالیت داشتم یکی از افتخاراتم باسواد ساختن ۶۰ زن است

لیسانس علوم طبیعی از دانشگاه تعلیم و تربیه کابل دارم و تا سه سمستر مقطع ماستری را هم خوانده بودم که با بسته شدن دانشگاه‌ها برای زنان، ناتمام ماند.

سوال: اعتراض شما از چه زمانی آغاز شد؟

خاطول فرهود: در دور اول طالبان، صنف پنجم مکتب بودم که به پاکستان مهاجر شدیم همان زمان با بی‌بی‌سی مصاحبه کردم و از بسته شدن مکاتب ابراز نگرانی داشتم از همان کودکی حس اعتراض در من شکل گرفت در دور دوم، در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ از طریق دوستان به اعتراضات دعوت شدم. وقتی رسیدم، طالبان تجمع را سرکوب کرده بودند اما از روز بعد، یعنی ۴ سپتامبر، به‌طور جدی به اعتراضات پیوستم.

سوال: روز سقوط کابل کجا بودید؟

خاطول فرهود: در محل کارم بودم و مثل بسیاری دیگر شوکه شدم بیشتر به زنانی فکر می‌کردم که نان‌آور خانواده بودند همان روز هم به اعتراض فکر می‌کردم، اما فضا پر از ترس و بی‌باوری بود.

سوال: از اعتراض ۴ سپتامبر چه به یاد دارید؟

خاطول فرهود: طالبان ما را محاصره کردند. شعار «حق کار و آموزش» می‌دادیم، اما با دنده برقی و گاز اشک‌آور به ما حمله شد یک دختر از میان ما به‌شدت زخمی شد من باردار بودم. با قنداق تفنگ به شانه‌ام زدند و با لگد به کمرم کوبیدند با کمک یک زن دیگر فرار کردم، اما ساعاتی بعد داکتر گفت که طفلم را از دست داده‌ام.

سوال: آیا این حادثه را عامل از دست دادن فرزندتان می‌دانید؟

خاطول فرهود: بله… این درد همیشه با من است امیدوار بودم دخترم را به دنیا بیاورم، اما از من گرفته شد هنوز هم آن حس را فراموش نکرده‌ام.

سوال: پس از آن، اعتراضات شما ادامه یافت؟

خاطول فرهود: بله، حتا بیشتر از قبل با شماری از زنان، اتحاد و همبستگی زنان افغانستان را ایجاد کردیم نزدیک به چهار سال در اعتراضات و فعالیت‌های مدنی حضور داشتم.

سوال: آیا بازداشت هم شدید؟

خاطول فرهود: بله، در ۲۰ آگست ۲۰۲۳ همراه با چند زن دیگر بازداشت شدم ما را لت‌وکوب کردند و با چشمان بسته به محل نامعلومی بردند یک شبانه‌روز در بازداشت بودیم و سپس مرا در جایی نامعلوم رها کردند.

سوال: پیش از آن تهدید هم شده بودید؟

خاطول فرهود: بارها حتا به خانه‌ام آمدند. مجبور شدم فرار کنم از کابل تا کاپیسا و بعد پروان، ماه‌ها در خانه اقوام و آشنایان پنهان بودم.

سوال: در دوران پنهان شدن چه می‌کردید؟

خاطول فرهود: در کاپیسا یک صنف کوچک در تندورخانه راه‌اندازی کردم و به دختران محروم ریاضی و انگلیسی درس می‌دادم. همان کلاس کوچک امید بزرگی برای ما بود.

سوال: وضعیت خانواده‌تان چگونه بود؟

خاطول فرهود: پسرم نزد خانواده شوهرم بود و همسرم هم مثل من آواره بود.

سوال: چرا در نهایت افغانستان را ترک کردید؟

خاطول فرهود: تهدیدها ادامه داشت. در دسامبر ۲۰۲۴ تماس تهدیدآمیز دریافت کردم. مجبور شدم مخفیانه کشور را ترک کنم. در جنوری ۲۰۲۵ به پاکستان رفتم و بعد از سه ماه به هالند پناهنده شدم.

سوال: آیا با گروه‌های سیاسی مردان همکاری داشتید؟

خاطول فرهود: نه، هیچ ارتباطی نداشتم. فقط خانواده‌ام از من حمایت می‌کردند.

سوال: چرا طالبان از اعتراضات زنان هراس دارند؟

خاطول فرهود: چون از زنان آگاه و معترض می‌ترسند.

سوال: تا چه زمانی به مبارزه ادامه می‌دهید؟

خاطول فرهود: تا زمانی که زنده‌ام و تا آزادی. درد از دست دادن فرزندم هرگز فراموش نمی‌شود، اما همین درد به من انگیزه می‌دهد که ادامه بدهم